காற்றில் அலையும் சிறகு

காதல் நினைவின்
காற்றாய்
நீ

மிதக்கும்
காதல் சிறகுகளாய்
நான்

மண்ணில் விழுந்த விதைகள்

உன் வாழ்க்கை ஏடுகளின்

முகவரிகளைக் கொஞ்சம்

திருப்பிப் பார்

நட்பின் வாசம்

மனதை வருடும்

நீ

அரசனாக இருக்கலாம்

ஆண்டியாக இருக்கலாம்

நட்பு என்றும் பொதுமையானதுதான்

பூஜ்யமான இந்த வாழ்க்கையில்

நீயும்

பூஜ்யத்தோடு பூஜ்யமாகக்

கரைந்துபோகப் போகிறாயா?

அல்லது

விதைகளை விதைத்து விட்டு

வாழப் போகிறாயா?

விதை

செடியாகும் கொடியாகும் மரமாகும்

காய் காய்க்கும்

பூ பூக்கும்

மணம் வீசும்

பூஜ்யம் என்றால்

நீ இறைவனாவாய்

விதை என்றால்

நீ மனிதனாவாய்

உன் வாழ்க்கை

உன் கைப்பிடிக்குள்.

கல்யாணப் பேச்செடுத்தாலே
வந்து விழுவுது சாதி

ஆனா,

எங்க ஊரு 'கேலாங்கில்'
இதப்பத்தி
யாரும் கவலைப்படுவதாய் இல்லை.

நாங்கள் என்றும் எறும்புகள்தான்

சிங்கையின்
வெற்றிப் படிகளின்
ஒவ்வொரு ஏட்டிலும்
எங்களின் சுவாசம் சுவாசித்திருக்க....

பணத்தில் மிதக்கும்
கொள்ளுக்கட்டைகள்
புதிய வரவாகி,
சுகங்களை மட்டும்
தங்களுடையதாக்கி,

புதுப்புது அவதானிப்புகள்
தினமும் அரங்கேறுகின்றன
கரையான் புற்றுக்குள்
பாம்புப் புகுந்த கதையாய்.....

சின்னச் சின்ன நேர்க்கோடுகளில்
பொதி சுமக்கும் எறும்புகளாய்
இன்னமும் நாங்கள்

இறந்தவனுக்கு
ஒரு முறைதான் இறப்பு
இருப்பவனுக்கு
ஒவ்வொரு நாளும் இறப்பு

எங்கே எனது காதல்? - 5

உன் பார்வை வீச்சில்

தொலைந்தேன்

காதல் விளிம்பில்

விழுந்தேன்

சூரியத் தூரிகைகளால்

இதய வானவீதியில்

காதல் வண்ணக்கலவையை

வானவில்லாய்த் தெளித்த

பெண் சிற்பி நீ

ஒவ்வொரு இரவின் நுனியிலும்

காதல் கரையான்களால்

தின்னப்படுகின்றன

என் நம்பிக்கைகள்

என் விழி கடிதத்தின்

வார்த்தைக் கோப்புகள்

உன் விழிக்கிணற்றுக்குள்

மூழ்கிக் கிடக்கின்றன

உன் இதயச் சிற்பிக்குள்

இன்னமும் மூடிய முத்தாய்

என் காதல்

காதல்வாசல் கண்களுக்குள்

காய்ச்சல்

நெருப்பாய் நான் சுடுகிறேன்.

இவை

என் மனம் மென்றுத்துப்பிய

வார்த்தைக் குப்பைகள் அல்ல

என் உயிர் அசைவுகளின் அணுக்கள்

உன் விழிகளில் படிவது

எழுத்துகள் அல்ல

என் கடைசி சுவாசம்.

என்னை நீ சந்திக்காவிட்டாலும்

என் எழுத்துகள் உன்னைச் சந்திக்கும்

நாளைய வரலாற்றில்

உன் இதயமே

என் கல்லறை தாஜ்மஹால்

அன்பே...அன்புடன்....அன்பிற்காக....................

 - தேடல் தொலைந்தது.

எங்கே எனது காதல்? - 4

உன் பாதம்

பட்ட இடமெல்லாம்

கவிதைப் பூக்களால் அலங்கரித்தேன்

கதிரவனாய் உன் நினைவு

பனித்துளியாய் நான்

காதல்

வெறும் ஆசைகள் அல்ல

இதயத்தில் எழும் உயிரோசைகள்

காதலின் குரல்

நெறிக்கப்பட்டதால்

நெஞ்சமெல்லாம்  காயங்கள்

பாண்டியன் சபையில்

கண்ணகியின் வீச்சில்

சிதறிய காற்சிலம்பாய்

என் காதல்.


பல

சூரிய கிரணங்களும்

சந்திர கிரணங்களும்

வந்து போகலாம்

ஆனால்

நட்சத்திரத் தாரகைகளின்

நடுவே நடைபயிலும்

நிலவு

என்றும் ஒன்றுதான்

நீயும் அப்படித்தான்.

- தேடல் தொடரும்...........